So ‘n paar fotos wat ek vanmiddag geneem het

Image

Image

Image

Image

Advertisements

Ek moes seker daai tyd al geweet het

Hallo B

Hierdie briefie gaan ek skryf om net dinge vir myself te verwerk en dalk n bietjie ‘closure’ te kry. Ek skryf hom maar vir jou , maar ek dink nie jy sal hom ooit sien nie.

Anyway. Dis vreemd hoe die mens se hart werk. Nie daai een wat die bloed pomp nie. Die een wat jou hele lewe omkrap en jou kop deurmekaar maak.

Ek het dit al vantevore gesê , maar ek onthou nog so goed die die eerste dag toe ek jou ontmoet het. Jy het so ‘n blou rok met sulke strappies voor aan gehad het. En sulke kort geknipte Witblonde hare.En die mooiste mooiste glimlag. Ek was hooked. Onmiddelik. My facebook status daai aand het een woord gehad :”Intregued”. Ek moes seker daai tyd al geweet het.

In elk geval, ‘n ruk later was jy weer in die winkel. En het ons so bietjie gesels. Net om my my arme hartjie nou goed deurmekaar te kom maak. Ek het jou op faceboek bevriend. En so nou en dan via sms propeer nooi om saam met my te kom ry. Selfs een of twee keer probeer om jou op my lomp manier te nooi om te gaan koffie drink. Maar daai het jy redelik maklik ge ignoreer. Toe loop ek eendag jou profiel op n internet dating site raak. Ek onthou hoe ek gelees het wat jy soek in n man. En daai ideale man en ek was werelde van mekaar af gewees. Ek moes toe al geweet het. In fact , ek het geweet. En het jou uit my kop uit verban.

Ek het jou so nou en dan in die winkel raak geloop en my hartjie gedwing om my nie te verraai nie. Stadig het ek van jou vergeet.En vir omtrent 10 maande het ek niks van jou gehoor of gesien nie. Toe jy eendag in die winkel instap en vra dat ek jou fiets se band omruil het ek dit gedoen. En so tussen in effens probeer flirt. Weer op my lomp manier. Ten minste het jy vir my geglimlag. En so klein bietjie terug gesels. Maar dit was dit. Ek het aanvaar dat ek nie op jou radar feature nie.

Groot was my verbasing toe ek eendag ‘n sms uit die bloute van jou af kry wat my vra om jou te onthou as ek weer met my fiets gaan ry en dat jy graag sou wou saamry. Ek was half onkant gevang. Jy het my gekontak. Uit jou eie uit. In die twee maande daarna het ek jou so elke nou en dan genooi om saam met my te kom ry. Elke keer het jy ‘n veskoning gehad. Eindelik het ek moed opgegee en dit nie verder opgevolg nie. Toe ek weer n boodskap van jou af kry wat vra dat ek jou moet laat weet as ek gaan ry , het ek besluit om ‘n plan te maak.

Ek kon dit nie glo die dag toe jy instem om saam met my te gaan ry nie. Ek moes jou by die McDonalds in Stellenbosh ontmoet. Ek het by vriende geld geleen om petrol in my fiets te kan gooi. Dis dalk die enigste kans wat ek ooit sou kry om saam met jou te ry so ek moes plan maak. Ons het saam gery. Jy op jou fiets , ek op myne. Franschoek, Villiersdorp, Middag ete by Kleinmond. Ek het gewens die dag kom nooit tot n einde nie. Maar jy het my tog maar op ‘n afstand gehou. Nie te naby jou toegelaat nie. Ek moes seker toe al geweet het.

Intussen het ons so heen en weer gesels met emails. Ek baie meer as jy. Jou stiltes en jou kort antwoorde het al hoe meer geword. Gisteraand het ek finaal besef. Ek hoop verniet. Gewone oukies soos ek kry nie die stunning girls nie. Die lewe werk nie so nie. Al hoop ek hoe hard. Hoop maak in elk geval net seer.

So , hier is ons dan nou by die hede.

Ek hoop regtig (daar is daai woord al weer) dat jy iemand sal kry wat vir jou lief is en jou sal respekteer en oppas. Ek aanvaar daai ou is nie ek nie.

Ek sal nog steeds met jou chat en email. En my vriendskap sal altyd daar wees.Maar ek besef en aanvaar dat daar nooit meer sal wees nie. Soos ek gesê het. Ek moes eintlik lankal geweet het. Die stunning girls val nooit vir die plein oukies nie.

Ek wens regtig net vir jou goeie dinge. Ek hoop jy sal geluk vind. En vrede maak met jouself. En ek hoop dat daar erens daar buite ‘n gelukkige ou rondloop wat jou sal waardeer vir wie jy is en jou sal gelukkig maak.

Groete

Sondag middae is die ergste

Op Sondag middae sukkel ek om positief te bly.  Dan ry die swart hond my bloots. Vanmiddag was weer een van daardie dae. Uiteindelik kon ek dit nie meer hou nie en moes ek maar net n draai gaan ry  selfs al het ek nie rerig die petrol daarvoor nie.

Wens daar was n meisiekind om hierdie tydjies mee te deel….

 

 

 

Ek weet nie rerig hoekom ek hier kom post nie. Dis nie asof iemand regtig hier lees nie. En as hulle hier lees kan hulle in elk geval boggerall aan my saligheid doen.

Faith and Hope and Love…

Image

It is said that premature babies who get Kangaroo care do a lot better than prem babies who do not experience that type of care. And that babies who receive or experience no loving touch will deteriorate and eventually die , even if they get enough nourishment.

I am sure that the same holds true for adults.

In the last nearly five years of being divorced I can probably count on two hands the times when I have experienced  some form semi intimate touch from another human being. A hand on the knee. A hug. It has been years since I last held someone in my arms.

The need for some intimate human touch is overwhelming. I lie in bed at night and I cling to a pillow while the pain of being lonely threatens to crush my insides.

And tomorrow morning I get up and go back to my boring routine life. Back to another day of being alone. And soon another weekend. And soon another month. It is slowly wearing me down. Making me loose hope and faith.

The bible speaks about Faith , Hope and Love. Strange how you start to lose the other two if you do not experience the one.

http://www.jonbateman.ca/the-loneliness-epidemic