Sondag middae is die ergste

Op Sondag middae sukkel ek om positief te bly.  Dan ry die swart hond my bloots. Vanmiddag was weer een van daardie dae. Uiteindelik kon ek dit nie meer hou nie en moes ek maar net n draai gaan ry  selfs al het ek nie rerig die petrol daarvoor nie.

Wens daar was n meisiekind om hierdie tydjies mee te deel….

 

 

 

Ek weet nie rerig hoekom ek hier kom post nie. Dis nie asof iemand regtig hier lees nie. En as hulle hier lees kan hulle in elk geval boggerall aan my saligheid doen.

Faith and Hope and Love…

Image

It is said that premature babies who get Kangaroo care do a lot better than prem babies who do not experience that type of care. And that babies who receive or experience no loving touch will deteriorate and eventually die , even if they get enough nourishment.

I am sure that the same holds true for adults.

In the last nearly five years of being divorced I can probably count on two hands the times when I have experienced  some form semi intimate touch from another human being. A hand on the knee. A hug. It has been years since I last held someone in my arms.

The need for some intimate human touch is overwhelming. I lie in bed at night and I cling to a pillow while the pain of being lonely threatens to crush my insides.

And tomorrow morning I get up and go back to my boring routine life. Back to another day of being alone. And soon another weekend. And soon another month. It is slowly wearing me down. Making me loose hope and faith.

The bible speaks about Faith , Hope and Love. Strange how you start to lose the other two if you do not experience the one.

http://www.jonbateman.ca/the-loneliness-epidemic

Oor meisiekinders en alleen bobejaantjies

When I see you

Ek het nou die dag op n website afgekom met n klomp kwotasies deur een van my favourite outers genaamd Terry Pratchett. Een van die kwotasies was die een :

“There have been times, lately, when I dearly wished that I could change the past. Well, I can’t, but I can change the present, so that when it becomes the past it will turn out to be a past worth having.”
― Terry Pratchett, I Shall Wear Midnight

Ek dink dis iets wat ek ‘n punt moet maak om te onthou en as ‘n lewens motto moet aanwend.

Soos ek hier is sit is my kop en my hart maar redelik deurmekaar. Ek het onlangs ‘n vreeslike oulike meisiekind ontmoet. Eintlik het ek haar die eerste keer al meer as ‘n jaar terug ontmoet. En ek kan nog goed onthou hoe my ore gespits en my stertjie gewaai het ( gebruik maar julle verbeelding. Maar dalk nie te veel nie) . Ek glo nie in ‘Love at first sight’ nie. Maar ek glo dat daar tog iets moet wees wat my aantrek.  Miskien laat ek myself te veel toe om deur eerste indrukke beinvloed te word. Hoe dit ook al sy. Met eerste indrukke het ek onmiddelik in die meisiekind belang gestel. En so oor die laaste 18 maande het ons mekaar so nou en dan raakgeloop of per sms gekontak. Ek het haar n paar keer op my lomp manier probeer nooi om saam met my te gaan koffie drink. En uiteindelik het ek maar tou opgegooi.

Tot ek onlangs weer van haar gehoor het. En die kans gehad het om n bietjie tyd saam met haar te spandeer. En haar net ‘n klein bietjie beter te leer ken.

En daar gaan staan en verloor ek my ou hartjie heeltemaal. En ek kan die meisiekind nie uit my kop uit kry nie. Ek vang myself kort kort dat ek aan haar dink en wonder hoe dit met haar gaan of wat sy doen. Tot ek nou die dag maar vir haar ‘n briefie geskryf het en probeer verduidelik wat in my kop aangaan. (Sonder om haar af te skrik en die vlaktes in te jaag).  En wonder bo wonder het sy my geantwoord.  Die antwoord wat ek gekry het was presies soos ek iemand sou antwoord wat ek nie in belangstel nie , maar hulle gevoelens wil spaar.

So nou moet ek maar vrede maak dat sy nie so in my belangstel nie. Ek weet in elk geval nie wat my laat dink het dat ‘n meisiekind soos sy in ‘n vaal ou bobejaatnjie soos ek sal belangstel nie .Ek moet maar vrede maak dat sy ons vriendskap waardeer , maar dat daar niks meer as dit sal wees nie. (en die klein stukkie hoop in my wil bysit- vir nou). En dis ok. Ek sal dit maar so aanvaar. Wat anders kan ek in elk geval doen ?

Maar ai . Ek kry nie die meisiekind uit my kop uit nie.

Ek hoop sy sal geluk vind. Ek hoop sy sal weer eendag die lewe aanpak met daardie vreeslike mooi glimlag van haar. Ek hoop sy sal iemand ontmoet wat haar voete onder haar uit slaan en haar met liefde en respek sal hanteer. Ek hoop regtig vir net  die beste en die mooiste goed in die lewe.

En ek kan nie help om te wonder of daar iewers dalk ‘n meisiekind vir my ook is nie ? Want die vet weet , mens is nie gemaak om alleen te wees nie.

The secret of a wing

Good evening sir, how can help you ?

Good evening Mavis, Please can I have a two piece chicken and chips and a large pops.

Certainly sir that will be fifty rand ninety.

Good grief ! how much is pops these days ?, I say while handing over the money.

Thirty rand sir.

Yikes !, Last time I have bought pops it was nineteen rand.

Yes sir, everything is going up. Even bread now days is expensive.

Yes Mavis , that is true. I hope you are giving me nice pieces.

Of course sir. Let me show you.

Well at least you did not give me a wing. There is so little meat on a wing.

Yes sir , I gave you nice pieces. But there is a secret to a wing. Did you know that sir ?

No Mavis, I didn’t. What is the secret ?

It’s a piece of chicken sir…

 

I take my fifty rands worth of chicken and walk out quietly.  As Mavis says. Even bread is expensive these days. And even a wing is still    a     piece     of      chicken.

Om te droom

Ek is baie bevooreg om ‘n motorfiets te kan ry.  Iets wat ek nooit  kon glo moontlik sou wees vir my nie. Maar eendag so twee jaar gelede het iemand vir my sy fiets te koop aangebied met ‘n aanbod wat ek net nie kon los nie. En so het dit gebeur dat ek die die eienaar van Jemima geword het. Ek het vir Jemima gaan haal in Pretoria met 54000 km op haar klok. Die naam het ek ge-erf van haar vorige eienaar af. In die laaste twee jaar het ek en Jemima amper 50000 km gedoen en sy staan nou op 103000km. Ek weet nie of ‘n mens vir iets soos ‘n motorfiets kan lief wees nie , maar ek laaik my baaik kwaai!! Ek dink beslis dat Jemima my van totale depressie gered het. Daai fietsie het my lewe verander.

Jemima

Jemima

So nou en dan droom ek van ‘n ander fiets. As Jemima dan eendag nie meer met is nie sal ek graag ‘n Yamaha 1200 Super Tenere wil he.  Die 1200 se Klein boetie die 660 Tenere trek my ook. Daar is natuurlik bespiegelings op die web dat Yamaha werk aan ‘n 900 Tenere. Ek dink dit sal die ideale fiets wees.  So dalk eendag as die Vader my dit gun ry ek een die van die hier onder. Mens kan mos maar droom ?

Yamaha XT1200Z Super Tenere

Yamaha XT1200Z Super Tenere

Yamaha XT1200Z Super Tenere

Yamaha XT1200Z Super Tenere

Yamaha Xt660Z Tenere

Yamaha Xt660Z Tenere

Al die fotos is op die web gesteel behalwe die een van Jemima.

En hier sit ek nou

Wawyd flippen wakker en kiertsregop. En dit net oor ek nie netnou my lus vir n koppie koffie kon beteul nie.

In my getroude dae kon ek koffie drink net voor slaaptyd en dan omdraai en gaan slaap, maar deesdae werk dit nie meer so lekker nie. Ek drink deesdae baie minder koffie en as ek dan wel laat  in die middag koffie drink dan gebeur dit soos vanaand dat ek wakker sit in plaas van slaap. En ek moet slaap , want ek moet more werk.

En ek het nie eers ‘n boek om te lees op die oomlik nie.

smlCoffee-coffee-13874629-1920-1200

My dag vandag

Verlede week kom die papiertjie in die pos. Ek kan my nuwe kaart lisensie gaan haal. Dis nou die ene met my motor lisensie en my nuut verwerfde motorfiets lisensie op. En so met n bietjie moeite oortuig ek die baas om vir my ‘n dag se verlof toe te staan en sit ek vanoggend die stuk in na Somerset Wes se toets stasie om my lisensie kaart te gaan haal.

Nou is dit ook so dat my motor en my motorfiets se lisensieskywe verval het. Die motor al in Januarie en die fiets einde van verlede maand.  Ek bly intussen in Belville ,maar ry nog met CFM nommers rond. Om my arme begroting te probeer spaar het ek toe ook vandag in Somerset Wes my lisensie skyfies gaan hernu. Spesifiek daar sodat ek nie  nog nuwe nommerplate ook moes koop nie. Ewenwel het die oefening my nog steeds R800 rand gekos. Dis nou vir die twee lisensies en die laat boetes.

Met al die dinge gedoen en agter die rug het ek besluit om die langer pad huis toe te neem. Af in Beach road in Strand waar ek nie kon help om oor die spoedwalle te spring nie. En toe na Rooiels toe waar ek ‘n lekker koppie sawelyf en ‘n baie lekker brekkie genuttig het.

 

sml20130627_104640

sml20130627_110105

Na n lekker brekkie het ek deur Kleinmond gery en toe met die Highlands grondpad tot in Elgin vallei. En van daar tot in Botrivier en toe  Van der Stell pass en Franshoekpas tot in Franshoek .

Hier is n fototjie wat ek geneem het tussen Van der Stell pas en Villiersdorp.  Dis ongelukkig geneem met my selfoon nadat ek my ‘Ride report’  kamera vir my laatie gegee het.  Ek het gehoop ons sal die maand bonus kry wat my sou toelaat om weer vir my n kameratjie te kry , maar dit gaan ongelukkig nie gebeur nie.

 

sml20130627_123731

Geen kommentaar

sml10052012289Ek deel maar met julle n kiekie. Want ek weet nie wat om te skryf nie. Ek sukkel om sin te maak van die goed in my kop.

Eintlik gaan dit heel ok met my. Ek is nie so baie depressed soos ek die laaste ruk was nie. Ek kan nie heeltemaal my vinger op die rede daarvoor plaas nie. Niks het regtig in my lewe verander nie. Miskien is ek ook stadig besig om heel te word.

Ek is nog steeds alleen. En ek sal nog steeds baie baie graag ‘n spesiale meisiekind wil hê om my lewe mee te deel.  En dit lyk nie of die blondie met die lewendige ogies in my rigting gaan kyk nie. So ek vermoed ek gaan maar vir nog ‘n ruk alleen moet wees.  Maar ten spyte van dit alles is ek redelik ok.

Miskien sal ek Sondag Cederberg Oasis toe ry saam met ‘n klompie Wilddogs. En miskien sal die blondie haar fiets saam ry. Net die tyd sal leer.

Intussen lees ek die blogs hier rondom my en verslind ek Amos se Rolbos stories.  Ek het heel onder op sy blog begin en lees nou die stories in volgorde terug tot bo. Ek trek nou by Augustus 2012. En ek moet sê ek is effe jaloers op die man se skryf talent. Hy het ‘n slag met woorde.

Nou ja. Miskien het ek dalk binnekort weer iets ‘profounds’ om met julle te kom deel.  Tot dan hoop ek dit gaan goed met julle.

Wie weet – net miskien.

Beste B

Beste klink so formeel, maar ‘Liewe’ gaan nie werk nie. Nie hier nie en nie nou nie….

 

Ek sit al die laaste twee dae en probeer my gedagtes en my kop uitsort. Ek het al die ding al die kante toe bedink. Ek skryf tog maar soms om die goette in my kop te probeer rigting gee.  En op die oomblik het hulle rigting nodig. Baie.  Maar wat maak ek as jy hierdie brief te lese kry ? Wat maak ek as jy agterkom dat dit van jou is en vir jou is wat ek skryf ? Want dis te vroeg om selfs net hardop te dink , die goette wat ek dink.

Ek wonder, glo jy in liefde met die eerste oog opslag ? Love at first sight soos die engelse dit noem . Ek glo nie in love at first sight nie. Nie ‘liefde’ nie. Maar ‘n aantrekking – ja. Daai ‘spark’ wat maak dat ek iemand beter wil leer ken. Daarin glo ek . Ek het in my lewe baie min meisiekinders raakgeloop wat my daai ‘spark’ laat ervaar het.

Ek sal jou so graag beter wil leer ken. Ek dink ons kan so goed bymekaar pas. Of miskien moet ek dit so stel. Ek dink baie beslis jy is my tipe meisie. Maar ek het n baie goeie vermoede dat ek nie jou tipe is nie. As ek logies daaroor sit en dink dan kan ek nie sien hoekom ‘n meisiekind soos jy op ‘n ou soos ek verlief sou raak nie.

Jy verdien iemand wat jou sal lief hê en respekteer. Wat nie met jou sal mors soos die vorige poephol nie. Jy verdien ‘n goeie maatjie. Iemand wat jou sal hanteer soos die prinses wat jy is.

Ek sal aanhou probeer. So vir n rukkie. Solank as wat  daar nie iemand anders in jou lewe is nie. Miskien sien jy my raak. Miskien is ek verkeerd oor die tipe man wat jy soek. Wie weet ? Miskien.